De K-1 World GP in Yokohama

Vandaag werd de eerste matchmaking bekend voor de K-1 World GP in de Yokahama-arena te Kanagawa, Japan, het eerste toernooi in de aanloop naar de Final Eight, de grote finale die waarschijnlijk in december gehouden wordt. De deelnemers aan het kwalificatietoernooi zijn nog niet bekend, maar wel een aantal fijne extra’ s. Zo zal op 28 maart in Yokohama een nieuwe zwaargewichtkampioen gekroond worden. In deze klasse tot 100 kilogram is de titel momenteel vacant, nadat hij van Badr Hari werd afgepakt wegens onsportief gedrag. Om de overigens afzichtelijke gordel wordt gestreden in de vorm van een klein toernooi, waarvan de gevechten in de eerste ronde zijn:

Melvin Manhoef (Nederland) vs. Chalid “die Faust” (Duitsland); en

Ruslan Karaev (Rusland) vs. Gökhan Saki (Turkije).
Het reservegevecht is

Tyrone Spong (Suriname) vs. Keijiro maeda (Japan).

Verder staan de volgende super-fights op het programma:
Junichi Sawayashiki (Japan) vs. Glaube Feitosa (Brazilië)
Jerome le Banner (Frankrijk) vs. Ewerton Teixeira (Brazilië)
Badr Hari (Marokko) vs. Errol Zimmerman (Suriname)
Remy Bonjasky (Nederland) vs. Alistair Overeem (Nederland)

Hoewel eerder op de officiële K-1 site stond aangekondigd dat ook Sem Schilt en Peter Aerts in actie zouden komen op 28 maart, staan zij nog niet op het affiche. Reden voor Aerts’ management om in de pen te klimmen:

AMSTERDAM - Met verbazing heeft Peter Aerts kennis genomen van het programma voor de ‘K-1 World GP’ in Yokohama. Hoewel de drievoudig wereldkampioen onlangs door de Japanse K-1-organisatie als een van de deelnemende vechters op dat evenement werd aangekondigd, ontbreekt zijn naam (vooralsnog) op het affiche.

Omdat in het contract van de Nederlander zwart op wit staat dat hij jaarlijks recht heeft op minimaal vijf partijen, heeft het management van Aerts op hoge poten een brief naar Japan gestuurd. Daarin eist Aerts een gesprek met de K-1-bestuurders Sadaharu Tanikawa en Kazuyoshi Ishii, met als doel dat hij alsnog aan het programma van de GP in Yokohama (28 maart) wordt toegevoegd. De 38-jarige Aerts is diep teleurgesteld in de K-1-organisatie, waarvoor hij de afgelopen zestien jaar heel veel heeft betekend.

Dat de naam van de ‘Dutch Lumberjack’ niet voorkomt op de deelnemerslijst, kan niet los worden gezien van de financiële problemen waarmee de K-1 kampt. Veel vechters raken er langzamerhand aan gewend dat ze maandenlang op hun geld moeten wachten. Aerts, een ‘dure’ vechter in de K-1-wereld, kwam eind vorig jaar voor het laatst in actie.

Aerts is momenteel druk bezig met de promotie van de K-1 Max Nederland, die morgen op De Vechtsebanen plaatsvindt. In Utrecht betreden onder anderen Chris Ngimbi, Marco Piqué, William Diender en Ali Gunyar de ring.

Literaire Trotski Quiz (28)

Ja hoor, daar gaan we weer. Gezellig schrijvertje-raden. Met dit keer de vragen:
1. wie is de auteur van onderstaande passage; en
2. aan welk oorspronkelijk Nederlandstalig werk werden deze alinea’s ontleend?
[Verduidelijkende leestip: de Sima tussen haakjes is de dochter van de andere Sima.
Gevolgd door een verduidelijkende opmerking: en de initialen van de auteur werden door de Kortsluiting-redactie vervangen door het cursieve woord initialen.]

Roland Holst had een scherp oog voor de psychologische gevolgen van het toenemende politieke isolement waarin Sneevliet, zij en andere antistalinistische communisten kwamen te verkeren. Ze verbaasde zich over de geringe ‘ontroering’ die de verbanning van Trotski uit de Sovjet-Unie teweegbracht onder zijn West-Europese sympathisanten. ‘Wij zijn alleen wel zeer verhard en ver-retoriseerd vergeleken bij wat we in onze jeugd waren, maar soms komt het menschelijk gevoel toch weer boven en dit [Trotski’s verbanning – initialen] is misschien het meest tragische wat gebeurde sedert den moord op Karl [Liebknecht – initialen] en Rosa [Luxemburg – initialen].’ (27 november 1927)

Was het de politiek, dat wil zeggen Stalin versus Trotski, of jaloezie waardoor Sneevliets huwelijk met Sima strandde? Vreemde lippenstift die de niet-vergevingsgezinde Sima in 1926 op een handdoek van haar man ontdekte, leek de aanleiding tot de definitieve scheiding op 15 juni 1928. ‘Toch bleef ze, toen ze me dit verhaal vertelde, vasthouden aan haar versie van de scheiding om politieke redenen, maar het klonk voor mij al niet meer overtuigend.’ (Sima Sneevliet) Sneevliet betaalde de scheiding, hoewel Sima een maandelijkse toelage van de Russische handelsvertegenwoordiging in Berlijn ontving.

Poëzie in de Jungle

Voor meer informatie klik hier.

Zondag in Oeverloos

Samen met dichter Marc van Biezen maakte hij het boek (en expositie) BEEST. Aan de vooravond van de opening van de expositie is fotograaf Adrie Mouthaan te gast in Oeverloos om te praten over zijn werk en leven.

Oeverloos, de wekelijkse radiotalkshow van Kink FM met poëzie van Daniël Dee en Rick de Leeuw, hoor je iedere zondagavond tussen 19 en 21 uur.

Eindelijk...

Ter sauna

Worden wij, als moderne mensen van rond de vijftig, nu geacht om ons daar, ten zuiden bedoel ik, van alle beharing te ontdoen - to blend in, zeg maar; om niet voor gek te lopen?

Ik zie nogal op tegen scheermes en jeuk des aangroeis.

De Avonden online na te luisteren

Jeroen van Kan sprak op radio 6 afgelopen maandagavond met de dichter Daniël Dee, samensteller van de bundel Meesterwerk. In de middeleeuwse gilden was het heel normaal: voordat een gezel volledig toegelaten kon worden, diende hij eerst een meesterproef te maken. Dit idee pikte Daniël Dee op. Hij daagde dichters uit om een poëtische meesterproef te doen. Zo’n veertig dichters pakten de handschoen op. Naast Daniël Dee waren ook de dichters Erik Lindner, Tjitse Hofman en Anneke Claus te gast om te praten over het gedicht dat zijn aan hun leermeesters richtten. Luister het hele uur radio hier terug.

Maurice Ferares over het verzet van de Palestijnen

Maurice Ferares (1922) is bij Kortsluiting-lezers waarschijnlijk bekender als schrijver dan als revolutionair-socialistisch activist. Toch is hij pas sinds 1991 actief als auteur; hij publiceerde Violist in het Verzet, Het Latrinecommando, Het Avondconcert en Moussebilines. Alvorens zich toe te leggen op het schrijven had hij al een lang, bewogen en politiek actief leven achter de rug. Als telg uit een joods arbeidersgezin studeerde hij viool aan het Conservatorium van Amsterdam totdat hem begin 1942 als jood de toegang werd geweigerd waarna hij onderdook. Hij werd al in 1940 actief in het kunstenaarsverzet. Als enige van zijn familie overleefde hij de oorlog. Onmiddellijk na de oorlog verliet hij de CPN en sloot hij zich aan bij de trotskistische Revolutionnair Communistische Partij. Gedurende enkele decennia, tot in de jaren zeventig, speelde hij een belangrijke rol in de Nederlandse sectie van de Vierde Internationale (revolutionaire marxistische tendens), terwijl hij ook internationaal zijn steentje bijdroeg aan de beweging.
Van Maurice Ferares ontvingen wij gisteren onderstaand schrijven. En hoewel Kortsluiting geen politiek blog is, publiceren we toch deze column – al was het alleen maar om te bewijzen dat “milder worden” met de jaren gelukkig geen natuurwet is. (En verder natuurlijk omdat Kortsluiting-Groningen blij is eindelijk een medestander te vinden in zijn afwijzen van een “twee staten oplossing”.)

HET VERZET VAN DE PALESTIJNEN IS GERECHTVAARDIGD

De kolonisten, die Israël na de Tweede Wereldoorlog gesticht hebben, zijn schuldig aan de moord op duizenden Palestijnen, aan de vernietiging van honderden Palestijnse dorpen en aan het verjagen van honderdduizenden uit hun land Palestina.

Ilan Pappe, die professor aan de universiteit van Tel Aviv is, stelde op 10 mei 2008 tijdens een bezoek aan Nederland de vraag:

Hoe konden joodse soldaten in 1948 mannen, vrouwen en kinderen op vrachtwagens zetten en afvoeren, hoe konden ze mensen verjagen, afslachten, vrouwen verkrachten, hoe konden ze dat drie jaar na de Holocaust?

Wij hebben tijdens de bezetting van Nederland verzet gepleegd tegen de Duitsers. We deden dat omdat Nederland bezet was, omdat Rotterdam in puin was gegooid, omdat Putten was verwoest, omdat meer dan 100.000 joden werden weggevoerd, omdat verzetstrijders werden doodgeschoten, omdat onschuldige burgers werden vermoord en ons voedsel werd gestolen. Als wij raketten hadden gehad, zouden we die zonder enige schroom op Duitse steden hebben afgevuurd. Wij juichten als we geallieerde vliegtuigen naar Duitsland hoorden vliegen om fabrieken en steden te bombarderen.

Ons verzet was een verzet uit kwaadheid. Duitsland werd er niet door verslagen. Zo is ook het verzet van de Palestijnen, verzet uit kwaadheid over het feit dat hen alles ontstolen is, uit machteloosheid en bedroefdheid over het feit dat de wereld hen in de steek laat, zoals de joden in de steek werden gelaten door de wereld toen miljoenen van hen door Hitler en zijn bende naar gaskamers werden gestuurd..

Na zestig jaar bezetting zijn miljoenen Palestijnen nog steeds vluchteling in een vreemd land. Voor hen geen nationaal tehuis, geen menselijk bestaan, geen toekomst voor hun kinderen.
Wie durft er nog over mensenrechten te spreken? De Verenigde Staten van Amerika, de landen van de Europese Unie en een ieder die zijn stem niet verheft tegen het onrecht dat de Palestijnen wordt aangedaan, is medeplichtig aan dat onrecht.

EIST VAN DE NEDERLANDSE REGERING VEROORDELING VAN DE ISRAELISCHE MISDADEN TEGEN DE PALESTIJNEN.

EIST HET RECHT VAN TERUGKEER NAAR HUN LAND VOOR ALLE PALESTIJNSE VLUCHTINGEN DIE DAT WENSEN EN VERGOEDING VAN DE SCHADE DIE ZIJ HEBBEN GELEDEN.

VOOR EEN ONGEDEELD PALESTINA WAARIN MOSLIMS EN JODEN SAMEN IN VREDE LEVEN.

(Stuur deze tekst aan uw vrienden)

Zondag in Oeverloos

Aanstaande zondagavond ontvangt gastheer Leon Verdonschot zangeres Kasper Peters in Oeverloos, naar aanleiding van het verschijnen van zijn tweede dichtbundel Kanaalkoorts.

Oeverloos, de wekelijkse radiotalkshow van Kink FM met poëzie van Daniël Dee en Rick de Leeuw, hoor je iedere zondagavond tussen 19 en 21 uur.

The nice guy

Alvorens op 26 mei tegen elkaar aan te treden, zullen zowel Badr Hari als Sem Schilt nog een keer in actie komen: op 28 maart tijdens de K-1 World GP 2009 in het Japanse Yokohama. Het is nog niet bekend tegen wie de heren Hari en Schilt die dag zullen uitkomen.
In de aanloop naar zijn gevecht tegen Sem Schilt, kwam Badr Hari op 8 februari jongsleden, vandaag een week geleden dus, in actie tegen Frederic Sinistra, tijdens het It’s Showtime gala in Antwerpen:



Leuk om te zien natuurlijk, maar de Kortsluiting-redactie denkt toch met oneindig veel meer plezier terug aan Hari’s treffen met Alistair Overeem op 31 december 2008:

Literaire Trotski Quiz (27)

Het is weekend. Spelletjestijd. Wij deden dat vroeger, rond 1970, op de zaterdagavond. Maar wellicht zijn er mensen die het graag bij hun zaterdagse ontbijt doen, ter ontspannend ingaan van het weekend; en vooral natuurlijk omdat ze dan geen zaterdagavondlijk televisieprogram hoeven over te slaan. Voor leesgrage spelletjesgekken van alle typen zijn dit de vragen:
1. wie is de auteur van onderstaande passage; en
2. aan welke oorspronkelijk Nederlandstalige roman werden deze alinea’s ontleend?

Evert laat het motoronderhoud voor wat het is en wijst op mijn tatoeage – een rode ster op mijn linker onderarm. ‘Ik hoop niet dat je daar last mee krijgt in Mongolië,’ zegt hij. ‘De Mongolen schijnen, om het zacht uit te drukken, niet overdreven dol te zijn op communistische symbolen. Dat jij trotskist bent en dus geen aanhanger van de net weggestemde stalinistische kliek weten ze niet. De ster is hetzelfde.’
‘Jij ziet altijd problemen waar ze niet zijn. Daarmee lok je ze uit, zou ik haast gaan denken – per slot van rekening ben jij degene die regelmatig op zijn bek geslagen wordt, ’s nachts in Groningen. Ik heb dat nog nooit meegemaakt, terwijl ik toch al vijftien jaar lang minimaal één keer per week in het holst van de nacht zat door de binnenstad zwalk. Pas maar op dat jij geen last krijgt met fanatieke Mongolen, ze vinden vast dat je een echte Russische kop hebt – en Russen, die zien ze als kolonialen, die haten ze als de pest.’
Schouderophalend pakt Evert zijn boek weer op om zich verder te verdiepen in de leer van yin en yang. Waarschijnlijk, denk ik, in de ijdele hippiehoop zijn problemen oproepend aura te gaan doorgronden om het vervolgens – gewapend met het voelende weten – te kunnen omvormen tot een, in plaats van ongeluk aantrekkende, fortuin afdwingende stralenkrans. Of zoiets.

Halve maand van de poëzie

Beste bloglezende poëzieliefhebber uit Groningen of wijde omgeving: pak de agenda. En noteer de data van maar liefst drie bundelpresentaties in Stad.
Het begint reeds morgen, zaterdag 14 februari, wanneer de alweer vierde reguliere bundel van Bart FM Droog ten doop zal worden gehouden. De plechtigheid vindt plaats in Boekhandel van der Velde, A-Kerkhof 45-47 te Groningen. Aanvang: 15.00 uur. De toegang is vrij. Bart FM Droog – Veldheer en andere liefdesgedichten wordt uitgegeven door Uitgeverij De Contrabas, telt 76 pagina’s en kost een luttele Є 12,50. Ziehier het fraaie, Deelderiaanse voorplat:

Zondag 22 februari verschijnt de tweede dichtbundel van Kasper Peters. De titel is Kanaalkoorts, de uitgever Uitgeverij Passage. De feestelijkheden vinden plaats in Vera, de in het pand Oosterstraat 44 gevestigde Club for the International Pop Underground. De deuren gaan open om 16.30. Uitgebreid programma met Egbert Hovenkamp II, Ivar, Rense Sinkgraven, Jurre van den Berg, Ton Peters, The Black Hills Band, Dunne Norm en Dikke Waard, Galuh, Nyk de Vries, Mannenkoor 4/5 mei en The Dirty Shambles Band. De toegang is gratis, het 84 pagina’s tellende boek niet – dat kost Є 16,95. Ook van de voorkant van déze bundel wist Kortsluiting een afbeelding te verkrijgen:

Tot slot wordt op vrijdag 27 februari de debuutbundel van André Degen feestelijk aan den volke ter verkoop aangeboden. De volkse titel van het boekje luidt: Zavelreis. De presentatie vindt plaats in Huis De Beurs, A-Kerkhof Zuidzijde 4. Dichterlijke optredens van Daniël Dee, Jan Glas, Karel ten Haaf, Rense Sinkgraven en Driek van Wissen. De muzikale omlijsting wordt verzorgd door onder meer Nina Swart en Edwin Lodz. Ook is er een optreden van buikdanseres Helia. Het programma start om 20.00 uur, de toegang is vrij. De bundel, uitgegeven door Uitgeverij kleine Uil, telt 48 pagina’s en kost Є 12,50
Zo ziet het boek eruit (een te kopiëren afbeelding kon ik op internet niet vinden, daarom doen we het hier met een scan – inclusief vouw – van de uitnodiging):

Een gotspe

Geert Wilders, de man die iedereen met een andere mening dan hijzelf het land uit wil zetten, in het NOS-journaal over de reden waarom hij Engeland niet in mag: ‘Misschien omdat mijn mening hun niet bevalt. Maar ja – dat is toch geen reden om iemand het land uit te knikkeren, lijkt me.’

De Roode Draad (3)

De meeste lezers van Kortsluiting zullen wel weten dat uitgever G.A. van Oorschot op latere leeftijd onder het pseudoniem R.J. Peskens verhalenbundels en romans publiceerde – bij zijn eigen uitgeverij, want: ‘Ja, kijk es, ik heb nog nooit een bestseller uitgegeven. En nou wil ik de ene keer dat ik een bestseller uitgeef, die niet door een andere uitgever in de handel laten brengen.’
Dat hij in zijn jeugd, voordat hij uitgever werd, onder de naam Geert van Oorschot revolutionaire poëzie schreef, en dat die in een drietal bundels werd uitgegeven – dat is wellicht minder bekend. Volgt nu het laatste gedicht uit zijn laatste bundel.

ONS BRANDEND WACHTWOORD

Wij hebben al zo vaak dat schone lied gezongen ;
“Ontwaakt, ontwaakt, verdoemden in hongersfeer,”
met luide stem uit boordevolle longen,
doch wij vergaten altijd altijd weer :

dat wij met woord en zang geen maatschappij bevechten,
waarin het volk de macht in handen heeft,
dat met het lied alleen, der murw geslagen knechten,
de bourgoisie in weelde verder leeft.

Wij hebben al zo vaak de rode vlag gedragen,
en elke zetel winst bracht ons een nieuw Hoezee
als intermezzo tusschen smart en klagen,
werd de eerste Mei ons bal-soiree.

Wij hebben al zo vaak van onze macht gesproken,
met ledental ons zelven overbluft,
doch deze leugens werden steeds gewroken,
De Daad in ons program werd stiekum uitgestuft.

Wij hebben al te lang met groot geduld gedragen,
gezongen en gesproken en gedemonstreerd,
Wij moeten eindelik de eindstrijd durven wagen,
nu de bourgoisie in ondergang verkeert.

De Revolutie moet ons brandend wachtwoord wezen,
Dat is ons lied en onze nieuwe vlag,
Eerst dan pas zal de bourgoisie ons vrezen,
De revolutie, kerels, is de laatste slag !


[Geert van Oorschot – Van Oudegeest tot revolutie (Uitgeversbedrijf “Agenco”, Rotterdam z.j. [1935 ]), p. [8].]

Meesterwerk in De Avonden

Op maandag 16 februari wordt er met Daniël Dee en Erik Lindner, tussen 20.00 en 21.00 uur in VPRO's De Avonden op Radio 6, gesproken over de bloemlezing Meesterwerk.

Zondag in Oeverloos

Aanstaande zondagavond ontvangt gastheer Leon Verdonschot zangeres Ella Bandita in Oeverloos, naar aanleiding van het verschijnen van haar debuutplaat Queen of fools.

Oeverloos, de wekelijkse radiotalkshow van Kink FM met poëzie van Daniël Dee en Rick de Leeuw, hoor je iedere zondagavond tussen 19 en 21 uur.

Nothing like you

Er zijn totale steden tegen de vlakte.
Er is een spoor te trekken van gebombardeerde huizen.
Er is gebrek aan basisbehoeften, eten, cement, zo'n beetje alles.
Er is woede. En het loopt allemaal in elkaar over.
Er is een gevoel dat er geen vrede komt

Er is een tijdperk van chaos aangebroken.
Ik hoef niet alles te zien. Het is steeds hetzelfde liedje.
Wat is de inhoud van het verhaal?

Dichterbij is er de buurman met een BMW van anderhalve ton.
En dat tijdens de crisis. Louche zaakjes, ik zeg het je.

Er zijn tergende reclames die mijn jaloezie voeden
die zeggen jammer hè als u niet alles krijgt,
die zeggen uiteraard wilt u in een nieuwe, luxe auto rijden,
die zeggen dat wil toch iedereen.

'Wie zegt dat ik dat wil?' schreeuw ik in de telefoon.
Ik verlang zo naar een goed gesprek. Ik hoor alleen maar eigen richting.

Gelukkig is er in dit huis ook nog zoiets als jij,
waar ik niet omheen kan, waar ik niet omheen wil.
Ik heb mijn keus gemaakt.



Daniël Dee
(Het gedicht is hier te beluisteren.)

Dit is de dag

Dit is de Dag is een journalistiek achtergrondprogramma dat elke werkdag tussen 10.30 uur en 12.00 uur te beluisteren is op Radio 1, waarbij telkens een dichter, woordkunstenaar, liedjesschrijver of standup-comedian een sneldicht maakt op de actualiteiten die in de talkshow worden behandeld. Morgen (woensdag) is het voor de zesde keer de beurt aan dichter Daniël Dee.

De stadsdichter van Rotterdam in actie

De tweede stadsdichter van Rotterdam Jana Beranová leest haar eerste stadsgedicht Een vraag, onder andere tijdens gedichtendag in het theater van boekhandel Donner te Rotterdam.

De Sandwich

Afgelopen zondag besteedde Jacques Klöters in zijn radioprogramma De Sandwich aandacht aan de bloemlezing Meesterwerk. Hij las gedichten van Ed. Hoornik, H. Marsman, Thomas Möhlmann en Alexis de Roode. De uitzending is hier na te luisteren. En voor de liefhebbers: hier geeft Klöters enkele handige declamatietips en daarbij geeft hij direct een lijstje van zijn favoriete dichters.

Het mensbeeld van managers

Er bestaat een samenwerking tussen het NH Groningen Hotel en het Universitair Medisch Centrum Groningen. Regelmatig logeren familieleden van ernstig zieke patiënten (“cliënten”) in het schuin tegenover de hoofdingang van het UMCG gelegen hotel, terwijl gasten van het hotel gratis mogen parkeren in de garage onder het ziekenhuis. Gedurende de nachtdienst behoort het tot de bijkomende taken van de telefonist, om hotelgasten een zogenoemde “gratis uitrijkaart” te overhandigen, in ruil voor een formuliertje. De tekst op bedoeld briefje bevat een treurigmakende hoeveelheid fouten. Ik heb mij enige tijd geleden met een specimen van bedoeld formuliertje vervoegd bij de verantwoordelijk manager (“stafmedewerker hotel en ontvangst”) en haar gewezen op de stupiditeit van de tekst (niet van haar functie). Ze zag geen reden om verbeteringen aan te brengen, ‘want de mensen lezen het toch niet’. Veel leesplezier.

Ars pugilistica

We hebben kaarten. We gaan het zien. Sem Schilt vs. Badr Hari.
Vier poëtische vrinden bezoeken op 16 mei aanstaande de Amsterdam Arena, alwaar zij onder meer hét K-1 gevecht van 2009, althans dat belooft het te worden, zullen aanschouwen vanaf plaatsen vrij vooraan – dus misschien lukt het om onder de uit de ring vliegende bloedspetters van de verliezende Badr Hari te geraken.
Zij die supporteren voor Sem Schilt: Erik Harteveld, Daniël Dee en Karel ten Haaf.
Hij die hoopt op een zege van Badr Hari: Stefan Nieuwenhuis.
Waar de mannen zitten: vak 116, ingang B.
Let’s get ready to rumble!
Judge. Judge. Judge. Fight!

Over schrijven

De stad-Groninger boekhandel Selexyz Scholtens organiseert in samenwerking met het Dagblad van het Noorden de schrijfwedstrijd “Schrijf het in 1001 woorden”.
In het Dagblad van vandaag besteedt journalist Ingrid de Jonge een hele pagina (en dat is geen tabloidformaat maar ouderwets A2) aan deze competitie.
Naast een aantal door erkende uitgeverijen gepubliceerde prozaïsten, onder wie Kortsluiting-Groningen (zie illustratie), komt ook literair agent en juryvoorzitter Paul Sebes aan het woord. Hij zegt onder meer welke eisen hij stelt aan een kort verhaal: “alle ingrediënten moeten er wel in zitten: een sterke opening, een snelle opbouw naar een conflict, de dramatische wending en dan de afloop.”
Wie kans wil maken op het winnen van een prijs bij “Schrijf het in 1001 woorden,” hij of zij voege zich naar deze aanwijzingen van de juryvoorzitter. Wie een goed en verrassend verhaal wil schrijven, hij of zij trekke zich net zo min als bijvoorbeeld J.M.A. Biesheuvel, Charles Bukowski of Gust Gils iets aan van deze bullshit.

Snacks en rubber

Straks begint de Nacht van het Condoom. Waar ik gisteren vergeten ben stil te staan bij de vijftigste verjaardag van de frikadel, één der verrukkelijkste uitvindingen ooit, daar zal ik heden niet verzuimen de lof van het kapot te zingen.

Dit gedicht, oorspronkelijk gepubliceerd in de eigenbeheer uitgave iedereen is alleen (Rottend Staal Publicaties, Groningen 1996), later opgenomen in de nog steeds verkrijgbare bundel meisjespijn (Uitgeverij Passage, Groningen 2007), is een reactie op een hanenzang van Riekus Waskowsky:

[Riekus Waskowsky – wie het eerste z’n stenen kwijt is (De Bezige Bij, Amsterdam 1970)].
Verder zit er natuurlijk een verwijzing in naar de bundel Duizenden Zonsondergangen (De Bezige Bij, Amsterdam 1971) van Hans Verhagen, waarin ook een gedicht is opgenomen met de titel ‘In de duinen’:

Voorts bevat het gedicht een knipoog richting Peter Andriesse – Zuster Belinda en het geheime leven van Dokter Dushkind (De Bezige Bij, Amsterdam 1971), een roman die opeens zeer actueel is, daar het Groninger café De Kachel vandaag voor de rechter verschijnt wegens het ontduiken van het rookverbod, en alle personen in het boek van Andriesse vernoemd zijn naar een sigarettenmerk. Maar genoeg hierover, het is niet aan mij om mijn eigen werk uit te leggen.
Nu ik het toch over reacties op andermans gedichten heb: in de onlangs verschenen bundel Meesterwerk (Uitgeverij Passage, Groningen 2009) reageren zevenendertig jonge dichters middels een gedicht op het werk van hun voorbeelden. Het is natuurlijk raar om die bundel hier uitgebreid te bespreken, want hij werd samengesteld door mijn blogbroeder Daniël Dee. En hoewel Daniël zal vinden dat zulks niet heurt, en ik de kans loop dat hij deze zin van ons weblog verwijdert, wil ik hier toch graag opmerken dat zijn reactiepoëem op een gedicht van C.B. Vaandrager van grote schoonheid is: Vaandrager zelf zou het geschreven willen hebben.

Dichtclub Groningen met Erik Harteveld

De Dichtclub Groningen houdt weer een openbare bijeenkomst, komende woensdagavond 4 februari. Natuurlijk zijn er optredens van de leden Rense Sinkgraven, Jan Glas, André Degen, Stefan Nieuwenhuis, Karel ten Haaf, Arjen Nolles, Coen Peppelenbos, Renée Luth, Jurre van den Berg, Ton Meijer en Hedwig Baartman. Ook leest Hubert Klaver weer een aflevering van zijn doorlopende soap Het Station, een hilarisch relaas over het wel en wee in een psychiatrisch opvangcentrum.
En er is weer een gastdichter. Deze maand Erik Harteveld, van wie vorig jaar de bundel De eeuwig zoemende vliegenstrip verscheen bij Uitgeverij kleine Uil.
Voorafgaand aan de veurstelling, zowel als in de pauze en nadat het doek gevallen is, worden de aanwezigen in staat gesteld om voor Є 7,= een exemplaar aan te schaffen van de vorige week verschenen zesde Dichtclubbundel: Ongerijmd.
De Dichtclub Groningen komt bijeen in café Marleen, Kleine Pelsterstraat 7. Op woensdag 4 februari. Aanvang: 20.30 precies. De toegang is vrij.

De Roode Draad (2)

Na het vorige blogje zijn de lezers natuurlijk énorrem benieuwd naar de inhoud van de door Jef Last geschreven dichtbundel Twee werelden; en hoewel eigenlijk wat te snel na de eerste aflevering van deze rubriek, volgt hier, om de vele verzoekjes voor te zijn, de publicatie van alweer een ouderwets geëngageerd gedicht – dit keer dus een (bijzonder vreedzaam eindigend) socialistisch poëem van Jef Last:

HET LIED VAN DEN KLINKER

Boven de havens
boven de huizen
boven de molens
boven den dijk
Holland ligt open
Wie wil het koopen?!
rijk Holland ligt voor mijn oogen te kijk!

Zwaai de hamer, raak de kop
alle nagels moeten op.

Wie koopt onze leugenkranten?
Wie koopt onzen dominee?
Wie koopt onze spekulanten
en hun galgen over zee?
Wie koopt onze loonsverlagers
en de slagers van ons vee?
’k Geef al onze ordedragers
gaarne in het koopje mee!

Boven de ploegers
boven de zwoegers
boven hun krotten
diep in het slijk –
Holland ligt open
Wie wil het koopen?!
Arm Holland ligt voor mijn oogen te kijk!

Wie koopt onze malsche kazen?
Wie koopt onze hongerstee?
Wie koopt onze valsche bazen
en de Roomsche klassenvree?
wie koopt al de sinterklazen
van het machtig N.V.V.?
Ik geef hem Banning’s preek met Paschen
gaarne in het koopje mee!

Zwaai de hamer, raak de kop
alle nagels moeten op.

Boven de kluizen
boven de kerken
boven de kerkers
bloedrood de vlag.
Holland ligt open
wij gaan het doopen
Heel Holland – Sowjetland –
hamert mijn slag.

Raak hun maag en raak hun neus
Sowjet Holland wordt de leus.


[Jef Last - Twee werelden. Verzen (W.L. & J. Brusse’s Uitgevers Maatschappij N.V., Rotterdam 1933), pp. 21-22.]

Bibliofielen

Op het weblog van het Artistiek Bureau schrijft De Directeur over wat hij noemt “het mishandelen van boeken”:
“Sommige zelfverklaarde bibliofielen kunnen het niet laten. Ik maakte onlangs mee dat iemand een luxe Slauerhoff kocht, in een sjieke perkamenten band, een kleinood van een paar honderd euro. De nieuwe eigenaar haalde vervolgens zijn balpen uit de binnenzak en schreef vol trots zijn naam op de Franse titelpagina. Ik heb op mijn tong gebeten. Stond erbij en keek ernaar.”
Hij raakt hier aan een interessante discussie, die zelden gevoerd wordt. Zijn mensen die hun naam in boeken zetten per definitie niet bibliofiel? Het antwoord op deze vraag hangt af van hoe je een boek beschouwt: is het een cultuurdrager, of een zelfstandig kunstobject? De Directeur gaat het duidelijk om het object zelf, terwijl ik, Kortsluiting-Groningen, het boek zie als cultuurdrager.
De Verloofde durft mijn boeken niet open te slaan, uit angst dat ik haar mijn leven uitschop wanneer zij een boekrug breekt. Volgens haar ben ik ernstig bibliofiel. En ze heeft gelijk: ik behandel mijn boeken zo voorzichtig mogelijk; maar niet omdat ik het object “heilig” acht, doch omdat ik wil dat het zo lang mogelijk behouden blijft als cultuurdrager – voor volgende generaties. Ik behandel het ding dus goed, opdat de inhoud zo lang mogelijk bewaard blijft. Er steekt wat mij betreft dan ook absoluut geen kwaad in, om in elk van mijn boeken op het schutblad dan wel de Franse titelpagina niet alleen mijn naam te schrijven, maar ook de maand waarin ik het in bezit kreeg. Sterker nog: als anderen, voor mij, dat ook gedaan hebben, dan vergroot dat de waarde zelfs voor mij. Zo heb ik bijvoorbeeld een aantal boeken uit de collectie van wijlen Ger Harmsen in mijn bezit – en het is wellicht interessant voor volgende lezers om te zien dat een exemplaar van de eerste druk van de driedelige Trotski-biografie van Isaac Deutscher eerst in het bezit was van de stalinist Ger Harmsen, en vervolgens terecht kwam in de boekenkast van de trotskist Karel ten Haaf. Min of meer hetzelfde geldt voor het deze week door mij verworven exemplaar van de door Jef Last geschreven dichtbundel Twee werelden: de aanblik van mijn naam op de door Jef Last gesigneerde Franse titelpagina zal de bibliofiele De Directeur waarschijnlijk welhaast fysiek pijn doen omdat hij vindt dat het boek nu niets meer waard is; naar mijn bibliofiele mening is het object juist interessanter geworden, want het draagt meer geschiedenis met zich mee.
Kortom, De Directeur: we zijn allebei bibliofiel, maar elk om een andere reden en dus op een andere manier.

K-1: Sem Schilt vs. Badr Hari

Enkele uren geleden maakte de organisatie van It’s showtime de matchmaking bekend van het vechtsportgala dat 16 mei aanstaande gehouden wordt in de Amsterdam ArenA.
Hoofdpartij is: drievoudig WGP-winnaar (2005, 2006 en 2007) Sem Schilt tegen wegens verregaande onsportiviteit gediskwalificeerd WGP-finalist (2008) Badr Hari. De Kortsluiting-redactie zal dit festival bezoeken, en wil graag van de poëtische K-1 pooldeelnemers van december jongstleden weten of ook zij lijfelijk aanwezig willen zijn in de ArenA – en zo ja: wil men voor dit gezamenlijke uitje kaarten van 40, 50, 60, 75 of 99 euri? De Kortsluiting-redactie neigt, vooral gezien de hoofdpartij, naar de duurste variant (voor placering zie het kaartje hier – even naar beneden scrollen).
Dit zijn de net vrijgegeven op het programma staande partijen [geüpdate vrijdagmiddag ca. 18.00 uur]:

Sem Schilt vs Badr Hari
Tyrone Spong vs Gökhan Saki
Melvin Manhoef vs Stefan Leko
Errol Zimmerman vs Mourad Bouzidi
Andy Souwer vs Chahid Oulad El Hadj
William Diender vs Gago Drago
Joerie Mes vs Alviar Lima
Giorgio Petrosyan vs Faldir Chahbari
Sahin ‘Kaas’ Yakut vs Nieky Holzken
Chris Ngimbi vs Dennis Schneidmiller
Björn Bregy vs
Imro Main vs Sem Braan
Orono vor Petchpoon vs Hassan El Hamzaoui
Murat Direkçi vs
Rico Verhoeven vs Brian Douwes

Literaire Trotski Quiz (26)

Tijd voor een prozaïsch spelletje, op deze landelijke gedichtendag waarop iedereen streeft naar het mooie en het diepe en het ware en het waarlijk diep ingaan op of tot het mooie. Of zoiets.

Daar gaan we:
1. welke publicist is de auteur van onderstaande passage; en
2. aan welk oorspronkelijk Nederlandstalig werk werd deze alinea ontleend?

Daar, in St. Palais, had ik, toen secretaris van de Onafhankelijk Socialistsche Partij (O.S.P.) en redacteur van haar weekblad, mijn eerste persoonlijke ontmoeting met Trotsky, begin augustus 1933. Het zou interessant zijn iets te vertellen over die ontmoeting, die in verband stond met een conferentie die een aantal links-socialistische partijen – o.a. de Noordse Arbeiderspartij, De Engelse I.L.P., de Sneevliet-partij in Nederland, de O.S.P., een Frans partijtje dat onder leiding stond van Paul Louis, bekend als historicus van de Franse arbeidersbeweging, benevens groepen van Duitse, Italiaanse en andere emigranten, en tenslotte de Trotskyisten, – eind augustus in Parijs zouden houden. Maar het zou de gang van deze bespreking van Deutschers boek te zeer onderbreken. En dus kom ik later nog wel eens op die ontmoeting met Trotsky en m’n verblijf in St. Palais terug. Evenals op de tweede en laatste ontmoeting die ik met Trotsky had, op Oudejaarsavond 1933, toen hij clandestien en vermomd Parijs bezocht om deel te nemen aan een bijeenkomst van die samenwerkende partijen, wier afgevaardigden toen in ’t geheim bijeenkwamen in het huis van de ouders van de later zo bekend geworden Simone Weil, die zelf niet aan de conferentie deelnam, maar die ik na afloop voor het eerst, en laatst, sprak… m’n enige ontmoeting met een ‘heilige’. Om deze passage af te ronden nog dit: ik was toen géén Trotskyist, was het nooit geweest, hoezeer ik Trotsky ook bewonderd had en met veel van zijn critiek op het Stalinisme sympathiseerde; na de ontmoetingen met Trotsky werd ik overtuigd anti-Trotskyist en stond het voor mij vast dat, zoals veel socialisten alleen ‘verhinderde kapitalisten’ zijn, de Trotskyisten alleen ‘verhinderde Stalinisten’ waren.

IJspret

Insluiten gaat niet, maar klik beslist even hier. (Met dank aan Stefan Nieuwenhuis.)

afscheidsvers

didevan wissen
die is plassen

De Roode Draad (1)

Na betaling van slechts Є 4,50 mag ik, Kortsluiting-Groningen, mij sinds halverwege de middag van dinsdag 27 januari 2009 eigenaar noemen van de door Freek van Leeuwen geschreven dichtbundel Herdersgave (W.L. & J. Brusse n.v., Rotterdam 1940). De boekverkoper was blij verrast iemand te treffen die nog wist wie Freek van Leeuwen was; ik zei gek te zijn op dit soort literaire socialistica, maar Van Leeuwen eigenlijk veel te christelijk te vinden. Hoe dan ook, na thuiskomst spoedde ik mij naar de boekenkast om te controleren of ik niet toevallig een werkje had aangeschaft dat ik reeds bezat. Gelukkig had ik de bundel nog niet. Wel zag ik op de plank een bundel van Freek van Leeuwen, getiteld Door het donker. Nou ja zeg, dacht ik – want de roman die ik op dit moment aan het schrijven ben heeft als (werk)titel Door het donker. Ik heb de in januari 1987 aangeschafte bundel direct herlezen, maar kwam de titel in geen enkel gedicht tegen.
Als het geen verwijzing naar de bijbel is, heeft Van Leeuwen zijn titel waarschijnlijk aan hetzelfde gedicht ontleend als ik: De mars der arbeiders, op 10 oktober 1896 gepubliceerd door Piter Jelles Troelstra. Het is een nogal lang gedicht, dus ik reproduceer hier slechts het refrein:

Hoor het rollen van de donder!
Hoog de zon en nacht daaronder.
Door het donker komt een wonder:
’t Is het volk, dat opmarcheert!

Het gehele poëem staat afgedrukt op pp. 410-412 van Piter Jelles Troelstra – Samle fersen (Bosch & Keuning nv/De Tille bv, Baarn/Ljouwert 1981).

De wetenschap dat ook Kortsluiting-Rotterdam een collectie socialistische dichtbundels uit het interbellum bezit, bracht mij op het volgende idee voor een gezamenlijk te vullen nieuwe rode draad op ons weblog: de regelmatige publicatie van een ouderwets geëngageerd gedicht. Het spits wordt afgebeten door Freek van Leeuwen:

MEI 1928

O Mei! Hoe beiden wij uw mild ontfermen
Hoe houden w’ onze hoop op u gesteld.
De Herfstwind deed ons harte buigen, kermen –
De strijders vielen vèr, en ongeteld.

Daar is zoo menig lied, dat nimmer werd volzongen
Zoo menig woord, dat nimmer werd verstaan.
Ons ijl geluid wordt overstemd, verdrongen
En meegesleurd in ’s levens wilde waan.

O hart, zwijg stil! Als duist’re schepen varen
Uw klachten over al de golven aan.
Zij zwalken rond, op torenhooge baren
Totdat zij willoos in den nacht vergaan.

En immer stuwt de tijd weer nieuwe golven
En alle beuken los op ’t oeroud strand.
En worden opgeheven, dan van schuim bedolven
En spatten uit en sterven in het zand.

O hart, zwijg stil: Geen strijder gaat verloren,
Geen stem zoo zwak, die d’ aether niet bewoog…
Uit bloed en tranen wordt het heil geboren
En uit d’ellende rijst de Dag omhoog.


[Freek van Leeuwen – Door het donker. Met een inleiding van Henr. Roland Holst (De Boekenvrienden “Solidariteit”, Hilversum 1934), p. 8.]

Rotterdamse dichterstour!

Morgen, donderdag 29 januari 2009, vindt in Nederland en Vlaanderen de gedichtendag plaats. In het kader van deze dag organiseert Bibliotheek Rotterdam een dichterstour door het centrum van Rotterdam.

Tijdens de dichterstour dragen vijf Rotterdamse dichters op verschillende plekken voor uit eigen werk. De dichters die deelnemen aan deze tour zijn: nieuw gekozen stadsdichter Jana Beranová, Bianca Boer, Daniël Dee, Jeroen Naaktgeboren (Stadsdichter 2007/2008) en Juan Heinsohn.

Programma

Van 14:00 tot 16:00 uur wandelen de dichters door de stad om op een aantal centrale plekken op te treden, waaronder Selexyz Donner, Eendrachtsplein, Coolsingel (bij Beurs / WTC) en ten slotte de Centrale Bibliotheek Rotterdam, waarmee een Open Podium wordt ingeluid. Deelnemers kunnen zich ter plekke aanmelden voor het Open Podium. Het Open Podium start om 16:00 uur en wordt gepresenteerd door Jeroen Naaktgeboren.

Gerard Fieret (1924-2009)

Afgelopen donderdag, 22 januari, overleed de Haagse dichter Gerard Fieret op de leeftijd van 85 jaar. In de dikke Komrij komt hij niet voor. In mijn kast kon ik slechts één gedicht van hem vinden, gebloemleesd door Paul Rodenko in het uit 1954 stammende nieuwe griffels schone leien, een “bloemlezing uit de poëzie der avant-garde”.

Pas bijna twintig jaar later, in 1973, verscheen zijn debuut De trommel van de vrijbuiter (Bert Bakker), in 1980 gevolgd door De lasso van de minnaar (Nijgh en Van Ditmar). Hierna verschenen zijn bundels in eigen beheer.
Het leven van Fieret werd er niet gemakkelijker op: hij leed aan paranoia. Alles wat hij maakte werd door anderen gestolen, die vervolgens beroemd werden met zijn werk. ‘De gewone burger is zich er misschien niet zo van bewust,’ vertelde hij in 2006 aan Trouw-journaliste Esther Hageman, ‘maar er is een heel netwerk, van de kunst naar de hogere regionen van de ambtenarij, dat het werk van de echte kunstenaars steelt.’
Uit hetzelfde artikel van 29 juni 2006:
“Neem zijn gedichten. Zat hij, in de eerste jaren na de oorlog, in café De Posthoorn op het Lange Voorhout aan een gedicht te werken - waar het toen nog bruiste van kunstzinnigheid. Ging hij eventjes naar de wc. Liet hij zijn schriften dus op de leestafel liggen. Zat verderop aan die leestafel een jongeman, zo'n Brylcreem-boy, met een lucht om zich heen van hier naar Groningen. Komt Fieret terug van de wc. Is die jongen weg, maar Fierets stapel gedichten ook. Gaat Fieret naar de barman: weet die waar zijn schriften zijn gebleven? Je moet zelf op je spullen letten, zegt de barman. Verschijnt een tijdje later een bundel gedichten die ‘Het innerlijk behang’ heet. Waren die zogenaamd geschreven door een of ander miljonairszoontje uit Wassenaar, Hans Lodeizen. Terwijl dat dus gewoon Fierets werk is.”
Behalve dichter, was Gerard Fieret een begenadigd fotograaf. Om te voorkomen dat zijn foto’s gestolen zouden worden, zette hij er een copyrightstempel op, vaak meerdere malen.
In De Hallen in Haarlem, is van 18 maart t/m 1 juni aanstaande een tentoonstelling vrouwenportretten van Gerard Fieret.
Over de dichter/fotograaf maakten Wieteke van Dort en Henk Augustijn deze korte documentaire, waarin de poëet ook enkele van zijn verzen voordraagt:

Presentatie stadsdichter Rotterdam

Morgen, woensdag 28 januari 2009, wordt de Rotterdamse Stadsdichter Jana Beranová gepresenteerd en wordt er afscheid genomen van de WoordDansers, die in 2007 en 2008 stadsdichter waren.

De WoordDansers vervulden in 2007 en 2008 het Rotterdamse stadsdichterschap. Aan de vooravond van Gedichtendag dragen de WoordDansers het stokje over aan de nieuwe stadsdichter. Naast optredens van de oude en nieuwe stadsdichter, zijn er ook optredens van Najiba Abdellaoui en Daniël Dee.

Locatie: Bibliotheektheater, Hoogstraat 100
Datum: woensdag 28 januari 2009
Tijd: 20.45 uur
Toegang: gratis

Activiteit in het kader van Gedichtendag.

Van Nijlande naar heelal

Nog voor de eerste maand van het jaar om is, moet ik terugkomen op mijn voornemen alle in 2009 door mij gelezen boeken te becommentariëren op dit blog. In de eerste plaats: hoe definieer je “gelezen boek”? Dat ik in het kader van het Darwin-jaar gedeeltes herlees uit Trotsky’s Notebooks, 1933-1935. Writings on Lenin, Dialectics and Evolutionism, of dat ik uit Daniel de Lange – Willem de Zwijger en andere opstellen een verhandeling lees over Rosa Luxemburg, terwijl ik de rest van het werk hapsnap doorneem – is dat het lezen van een boek? En wat heeft het voor zin een niemendalletje als Karel heeft echt bestaan van Arnon Grunberg te bespreken, of een als cahier uitgegeven artikel van Igor Cornelissen – Borgtochtelijk lijden. Het korte leven van J.K. van Eerbeek? Wie zit er te wachten op een bespreking van Richard Grunberger – Red rising in Bavaria, een studie uit 1973, of van Grondslagen en problemen der nieuwe kultuur in Sowjet-Rusland van Henriette Roland Holst-Van der Schalk uit 1932? Niemand niet! En dat antwoord is meteen het bruggetje naar de poëzie.

Vorig jaar verscheen het (Nederlandstalige) debuut van Erik Harteveld – De eeuwig zoemende vliegenstrip (Uitgeverij kleine Uil, Groningen 2008), een ijzersterke bundel waarin de dichter extrapoleert van het verwonderende hele kleine (geboortedorp) naar het onbevatbaar reusachtige (heelal). Normaalgesproken geen liefhebber van gedichten over de jeugd van een schrijver, vind ik ze in deze bundel volkomen op hun plaats, omdat ze deel uitmaken van een groter geheel, van de compositie. Zo wordt in het derde gedicht

Wij krijgen breuken
in de derde klas.
Wat tot voor kort
ondeelbaar was
bestaat niet als geheel.

De wereld valt uiteen:
de liksteen op het land,
het schrikdraad en wijzelf
staan in een nieuw verband.

[p. 9]

op haast kinderlijk eenvoudige wijze weergegeven, hoe kennis je kijk op de wereld niet alleen verandert, maar tevens de wereld vergroot. Dat getallen kunnen worden opgedeeld, verruimt de blik van de derdeklasser, en het inzicht dat de wereld niet ondeelbaar is maar de som der delen, maakt tevens de geest rijp voor uiteindelijk de kwantummechanica. Hoe kleiner de samenstellende delen, hoe groter de wereld. De nieuwe blik richt zich echter niet alleen naar binnen, naar het kleinste deel(tje), maar verwijdt zich ook richting heelal: de som van alle delen. Kennis verandert alles rigoureus, gedachten en inzicht schieten met een noodgang alle kanten op. De bundel als big bang – al lijkt ook Harteveld, getuige de laatste strofe van het gedicht

Ruimtevaart

Ergens moet er niets bestaan,
we komen er vandaan.

Er is geen gewicht,
geen donker en geen licht,
geen woord geen zin.

Wat trekt ons deze ruimte
zonder einde of begin?

[p. 37]

vraagtekens te zetten bij die theorie (altijd fijn, mensen die niets voor zoete koek slikken maar een onderzoekende, wetenschappelijk geest hebben); tenminste wanneer je de zin interpreteert zoals ik: heeft het heelal niet alleen geen begin in ruimtelijke zin, maar evenmin in de tijd?
Wat moet ik verder over De eeuwig zoemende vliegenstrip zeggen? Misschien dit: als ik niet uit principe altijd weigerde om zitting te nemen in literaire jury’s en deel uitmaakte van zo’n commissie, dan zou ik deze bundel onmiddellijk bekronen met welke prijs dan ook.

Meesterwerk is een feit

Gisteren was de presentatie van de bloemlezing Meesterwerk. De eerste signaleringen druppelen binnen.

In het net verschenen handboek Gedichten schrijven. De regels van het vrije vers beschrijft Chrétien Breukers het belang dat dichters andere dichters lezen. “Niet af en toe, maar structureel – alsof het vakliteratuur betreft. (…) Een beginnend dichter en poëzielezer kan de hele geschiedenis van de poëzie nooit overzien. Daarom bestaat er een aantal zeer handige bloemlezingen.” Meesterwerk is zo’n bloemlezing.

Lees de hele signalering van Joep van Ruiten op Woest en Ledig.

Bekijk een prachtige fotoserie van de voordragende dichters bij Corrie Boin.

En bekijk een korte sfeerimpressie van de middag en het gedicht van Hanz Mirck die reageerde op een gedicht van Ed. Hoornik bij Coen Peppelenbos. Hij heeft trouwens ook enkele niet te versmaden foto's genomen.

Ongerijmd

Alweer een presentatie. Werd afgelopen middag Meesterwerk gepresenteerd, woensdag aanstaande wordt Ongerijmd ten doop gehouden.

Over de presentatie van Meesterwerk morgen ongetwijfeld meer, over die van Ongerijmd: de zesde bundel van De Dichtclub in Groningen krijgt een feestelijke lancering op woensdag 28 januari, in café Marleen aan de Kleine Pelsterstraat. Het programma duurt van 20.30 tot 22.00 uur, de toegang is vrij.

Optredens zullen worden verzorgd door de huidige Dichtclubleden: Rense Sinkgraven, Jan Glas, André Degen, Hubert Klaver, Stefan Nieuwenhuis, Karel ten Haaf, Arjen Nolles, Coen Peppelenbos, Renée Luth, Jurre van den Berg, Ton Meijer en Hedwig Baartman.

Naast bovenstaande Dichtclubleden, zijn er ook twee ex-Dichtclubbers die acte de présence geven - ook van hun staat er werk in Ongerijmd, daar ze in 2008 deel uitmaakten van de club. Deze twee gastdichters zijn: Ruth Koops van 't Jagt en Ellen Deckwitz.

Komt allen!

[Herinnering] Meesterwerk

Morgen, zondag 25 januari 2009, zal de bloemlezing Meesterwerk om 15.00u gepresenteerd worden in Het Paleis te Groningen. Een twintigtal dichters zal een korte voordracht houden, mits ze niet geveld zijn door de griep. De toegang is gratis.

De laatste Indiaan is dood

Ik hoorde het pas vandaag, maar Jimmy Carl Black, de Indiaan van de Mothers of Invention, is op 1 november 2008 overleden. Zijn taak in de band was drummen, zingen en armoede. Daarom nog eenmaal, uit eerbetoon, de Native American die een Redneck immiteert.

Lonsome Cowboy Burt