Extreemrechts rekenen

We worden zo verschrikkelijk moe van het verongelijkte geblaat waarop onbenullen van extreemrechtse snit ons de afgelopen weken dagelijks trakteerden.
O wat ondemocratisch, zo mekkerde men, dat de VVD ging praten met PvdA, D66 en GroenLinks, in plaats van met de PVV. De PVV was immers de grote winnaar van de verkiezingen, dus die moet regeren – aldus de runderen, die blijkbaar niet eens weten dat ze horen te loeien en niet blaten of mekkeren.
Nu zijn wij geen voorstanders van een paars kabinet, al dan niet plus, want dat is ons veel te rechts. Maar we zijn wel democraten en we wijzen er dan ook graag op dat het PVV-geschreeuw dan weliswaar een enorm volume mag hebben, maar dat volume in dit geval geen inhoudelijke connotatie heeft – of het moet zijn dat het gebrul wordt voortgebracht door leeghoofden, volume nul dus.
We zullen het nog één keer uitleggen:
Afgezien van het feit dat de combinatie VVD, PvdA, D66 en GroenLinks meer zetels heeft dan de combinatie VVD,CDA en PVV, is het vooral ook zo dat “paars plus” meer zetels won dan het door de PVV-adepten gewenste kabinet van VVD, CDA en PVV. Rekent u even mee?
We beginnen met VVD, CDA en PVV. De VVD won 9 zetels, het CDA verloor er 20 en de PVV won er 15. Een batig saldo dus van 4 zetels.
Dan de combinatie van VVD, PvdA, D66 en GroenLinks. De VVD won 9 zetels, de PvdA verloor er 3, D66 won 7 zetels en GroenLinks ging er 3 op vooruit. Hier is dus sprake van een batig saldo van 16 zetels.
Zestien zetels, dat is vier keer zoveel. Het moge duidelijk zijn: een kabinet van VVD, CDA en PVV de enig juiste want meest democratische vertaling van de verkiezingsuitslag noemen is loeidom.

Fonds van de Knetteren

In de bijlage Boeken van NRC Handelsblad van afgelopen donderdag staat een interview met meesterdichter Hans Verhagen. En wat lezen wij daar, tot onze stomme verbazing? Dit:

Pas sinds kort krijg ik een beurs van het Fonds voor de Letteren. Zelfs in 2003, toen mijn verzameld werk, Eeuwige vlam, verscheen en het Letterkundig Museum een tentoonstelling over mij organiseerde, kreeg ik nog een afwijzing. Mijn werk was literair van onvoldoende niveau. Daar heb ik toen met succes bezwaar tegen aangetekend. Maar goed, mijn poëzie lag altijd vóór op de mainstream en dan krijg je gauw kritiek.

“Mijn werk was literair van onvoldoende niveau.” Onze monden hangen nog steeds open van verbazing, wat het uitroepen van Schande! er niet eenvoudiger op maakt. Maar we roepen door: Schande! Schande!
Wie zijn die types zonder enig benul van poëzie die de geldpot beheren? In het jaarverslag over 2003 wordt de organisatie van het Fonds als volgt omschreven (pag. 6):

Het bestuur bestaat uit zeven personen en wordt in zijn besluitvorming geadviseerd door een adviesraad. De adviesraad bestaat uit maximaal dertien leden met een brede kennis van de nationale en internationale letterkunde (…) De leden van de adviesraad hebben tot taak gemotiveerde adviezen uit te brengen over subsidieaanvragen van schrijvers en vertalers uit Nederland, Friesland en Vlaanderen. (…). De adviesraad baseert zijn adviezen aan het bestuur in grote mate op de oordelen van externe adviseurs over de literaire kwaliteit van de ingezonden boeken en de kwaliteit van literaire vertalingen.

Wie waren er verantwoordelijk voor het afwijzen van de beursaanvraag van Hans Verhagen? Het jaarverslag (pag. 6):

Het fondsbestuur bestond in 2003 uit de volgende personen: mevrouw F. Trossèl, mevrouw L.M. Verheggen en de heren H.M. van den Brink, E. Bruinsma, H.U. Jessurun d’Oliveira, F. Laroui en K. Mercks.

Op pagina 7 van hetzelfde jaarverslag lezen we dat in 2003 de volgende personen lid waren van de adviesraad: Huub Beurskens, Christel van Boheemen, Els Broeksma, Herman Divendal, Sjef Houppermans, Atte Jongstra, Stacey Knecht, Jelle Krol, Richard van Leeuwen, Maydo van Marwijk Kooij, Gitta op den Akker, Anne Pries, Fedde van Santen, Erik Vlaminck.

Hoedt u voor deze charlatans!

De namen van de externe adviseurs die verantwoordelijk waren voor het rapport waarin gesteld wordt dat het werk van Hans Verhagen “literair van onvoldoende niveau” is, hebben we helaas (nog) niet weten te achterhalen. Wel is duidelijk, dat ze voor het schrijven van dat schandelijke kulrapport een geldelijke vergoeding hebben ontvangen (jaarverslag 2003, p.6).

Dat de Kortsluiting-medewerkers de afgelopen jaren allebei hun herhaalde aanvragen voor een werkbeurs niet gehonoreerd zagen, zien we ter redactie plots als enorm compliment.

De adviesraad is inmiddels gelukkig personeel geheel vernieuwd, maar op dit moment hebben de van ieder literair benul verstoken Ernst Bruinsma en Fouad Laroui nog altijd zitting in het bestuur. Schande!

Wetenschap

Soms is het intrappen van open deuren noodzakelijk. Vandaag in de krant gelezen: “Wanneer mannen zich in dezelfde ruimte als een vrouw bevinden, slaan hun hormonen hoe dan ook op hol. Het maakt daarbij niet uit of het om een mooie of minder aantrekkelijke vrouw gaat.” Dit blijkt uit onderzoek van sociaal psycholoog Bram Buunk van de Rijksuniversiteit Groningen.
“Buunk onderzocht wat er met de testosteronspiegel van een groep van ruim zestig mannelijke studenten gebeurde als er een vrouw in hun buurt kwam. De mannen werd gevraagd in een kamertje een Sudoku-spelletje te doen, terwijl hun hormoonspiegel werd gemeten. Wanneer er een onbekende vrouw de kamer binnen kwam, steeg hun testosterongehalte met zo'n 8 procent. De deelnemers met een agressief en dominant karakter, lieten een nog grotere stijging zien.”
Open deur 1: Het onderzoek verklaart hiermee ook gedeeltelijk waarom hele volksstammen heteroseksuele mannen beweren niets tegen homo’s te hebben ‘als ze maar van mijn kont afblijven’ – ze projecteren hun eigen hormoonhuishouding en bijbehorende jachtlust op anderen die hen wellicht als prooi zien. Beetje dommig natuurlijk, behalve als het mannen betreft die zich niet kunnen beheersen en constant iedere vrouw die ze tegenkomen bij borst of bibs grijpen.
Open deur 2: Uit dit onderzoek blijkt ook duidelijk dat het niet uitmaakt of vrouwen zich “uitdagend” kleden. Want hotpants of slobberbroek, minirokje of nikaab – de hormonen slaan op hol. Misschien een goed idee om alle mannen die vinden dat vrouwen in de openbare ruimte hun lichaam verregaand bedekt moeten houden te verplichten hun nu dus wetenschappelijk aangetoonde geestelijke oogkleppen te veruitwendigen.
Open vraag: Wij willen graag weten wat er met de hormoonhuishouding van vrouwen gebeurt wanneer er een man in hun buurt komt. En dan met name hoe ze reageren op een lid van de Kortsluiting-redactie.

Een niet-representatieve peiling onder de redactieleden van dit weblog bevestigt dat mannen een laten we zeggen “brede smaak” hebben. Zo is men in Groningen vooral gecharmeerd van vrouwen tussen de veertig en zestig jaar oud, terwijl men in Rotterdam valt voor vrouwen van twintig tot veertig. Bij enig doorvragen blijken de opgegeven leeftijdsgrenzen echter niet erg hard – Groningen vindt eigenlijk vijftien tot vijfenzestig het overwegen waard, maar met een duidelijke voorkeur voor vrouwen ‘bij wie de levenservaring en -wijsheid ook uiterlijke sporen heeft nagelaten’; terwijl Rotterdam uitschieters naar beneden en naar boven evenmin wil uitsluiten, ‘al gaat tachtig misschien wat te ver’.
Rotterdam: ‘Maar binnen mijn favoriete leeftijdsgroep zijn er erg veel waar ik absoluut niet op val, zo hou ik niet van wat plompere vrouwen – daarvan slaan mijn hormonen niet op hol.’
Groningen: ‘Bij een naar mijn smaak erg onappetijtelijke dame slaan mijn hormonen misschien wel op hol, maar dan de kamer uit.’
Voorzichtige conclusie van de steekproef: wanneer onze respectieve verloofdes ons onverhoopt in de steek laten, kunnen we als redactie gezellig gezamenlijk op jacht naar een moeder voor Groningen met een dochter voor Rotterdam: