Waar Kortsluiting-Groningen, hierna te noemen: ik, enige tijd geleden berichtte over de hier links in facsimile gereproduceerde opdracht die Hans Verhagen in mijn exemplaar van Zwarte gaten schreef, daar kreeg ik onlangs een nog veel persoonlijker auteurstoevoeging in handen: mijn vriend Henk (uit Groningen) heeft verkering met Jop (uit Amsterdam); Jop op zijn beurt is weer een kennis van Lernert Engelberts, je weet wel, die jongen die op belachelijk jonge leeftijd debuteerde met de dichtbundel Oedipoes werpt jongen. Deze Lernert Engelberts publiceerde onlangs zijn prozadebuut, de verhalenbundel Echte slechte mensen. Bij de presentatie van dit boek waren ook Henk en Jop aanwezig. Beiden ontvingen een naar hun zeggen door de schrijver wel heel opmerkelijk gesigneerd exemplaar: hij haalde zijn mannelijkheid uit de broek, legde die op het voorplat, en trok hem om met zwarte stift. Of onderstaande handtekening (lultekening?) afkomstig is van Jops exemplaar of van dat van Henk weet ik niet – maar dat is ook niet echt van belang: beide omtrekken verschilden niet noemenswaardig van elkaar. (De stipjes op het beeld zijn te wijten aan tabakskrummels op mijn scanapparaat; de vegen danken wij aan het gebruik van een slechte kwaliteit viltstift, niet aan zelf- of andermansbevlekking.)
Het geheel op roze papier gedrukte boek gaat trouwens vergezeld van wat de schrijver zelve een “boekenligger” noemt, die ons in staat stelt de vorm van de getekende omtrek te vergelijken met een fotografische afbeelding van het betreffende geslacht. Mijn conclusie: het is geen broodje aap, maar wel degelijk des auteurs apparaat. Doch oordeel zelf.
