Geen luiheid

Dit is een beetje een saai blog, de laatste tijd. Dat komt zo: de redactie is momenteel razend druk met het afronden van twee dichtbundels, een roman, een verhalenbundel en een bloemlezing concrete en visuele poëzie; naast dit alles werkt de voltallige redactie aan een gezamenlijk boekproject waarover nu nog geen nadere details naar buiten gebracht kunnen worden.
Vergeef ons de betrekkelijke blogstilte; het komende jaar zult u meer van ons lezen kunnen dan u lief is.
Laten we nu zien waar een deel van de redactie zich terugtrekt ter ontspanning in deze arbeidzame tijden – want ondanks de drukte moeten we natuurlijk wel gedane beloftes inlossen, dus hier wat impressies van de inmiddels bekoorlijk bloeiende tuin bij het zomerverblijf van de Groninger redactie:

Reportage: creatieve gevangenschap in Venlo

Sluit vier kunstenaars vijf dagen op in een voor hen vreemde stad. Deze creatieve gevangenschap is een idee van de Zomerparkfeesten in Venlo. Het experiment moet een voorstelling opleveren: de stad bekeken door de ogen van niet-Venlonaren. Een muzikant, een dichter, een theatermaker en een beeldend kunstenaar gingen de uitdaging aan.

Aanstaande zaterdag en zondag wordt de voorstelling opgevoerd tijdens de Zomerparkfeesten in Venlo.

Bekijk het nieuwsitem van L1 hier en zie het afgetobte smoelwerk van Daniël Dee.

Blood red shoes - ADHD

Omdat Lowlands eraan komt, en omdat ik daar zelf ook ga voordragen (Kortsluiting-redactie sectie Rotterdam), muziek van een ander mooi en fris duo dat daar, naar ik voorspel, hoge ogen gaat gooien.

Lemme take you to the beach

Omdat het zomer is: een amateuristisch filmpje, maar fantastische muziek.

Een fijne vakantie

Amechtig puffend drijfnat van het zweet uit een ligstoel glibberen. Nauwelijks in staat zijn tot lopen dankzij de door de hitte tot onvoorstelbare afmetingen uitgezette mannelijkheid. In te krappe oranje sportbroek naar de supermarkt fietsen om een wellepie op te halen voor maandag aanstaande, de roodverbrande en reeds vervellende pens half over het stuur blubberend. Onderweg kijken naar puilende dijen uit een knellend damesbroekje, op de krimp gekocht. Naar kleine buikjes die onder te korte topjes uitbollen. Naar een stoere blote vrouwenonderrug met daarop - hoera! (niet vanwege de schoonheid van het kunstwerk maar vanwege de prachtige term die me weer te binnen schiet) – een aarsgewei. Soms is een germanisme toch echt mooi, en daarmee deze zonbeplaste vakantiedag.