Nu al ruim een week schal ik het refrein van onderstaand lied langs Groningens diepen. Geen idee waardoor het opeens getriggerd werd, ik had het jaren niet gezongen of gehoord – en ik bezit geen lp of cd van
Camper van Beethoven. Zojuist het lied maar eens opgezocht op You Tube, en het beluisteren ervan maakte me helemaal vrolijk. De tekst gegoogled en wat bleek: het is tekstueel nog leuker dan ik me herinnerde van toen het een hit was in 1985; en wat te denken van een dichtregel als “There’s not a line that goes here that rhymes with anything”. Een fijn lied kortom, vrolijk en met een geweldig sport-idee:
skinheads bowling. Dat is andere koek dan die Olumpische Spelen waarvan iedereen momenteel de mond zo vol heeft.
2 opmerkingen:
Wat een leuk liedje! Ik heb het inmiddels ook al een paar dagen in m'n hoofd, maar kende het nog niet. Toen ik het stukje met de kop 'Take the skinheads bowling' las, dacht ik dat er gebowld zou worden met de koppen van skinheads. Ook leuk, maar anders.
Dat wat jij je bij skinheads bowling voortelt, stel ik me er ook bij voor. Mede daarom vind ik het zo'n leuk refrein om luidkeels te zingen.
Karel
Een reactie posten